freedom

everyday im trying not to think of her, though every minute and every hour she is still in my mind and heart. i hate this. she’s not that easy to forget unlike me. i know she certainly don’t care about me now. alam kong hindi na sya namomoblema dahil wla na syang iniintindi.

i don’t know what am i doing to myself. napakacheap ko na. halos ako na ang nauuna magtext sa kung kani kanino makalimutan lang sya. gusto ko na nga makipagkilala sa kahit kanino para lang di ko na sya maisip. gusto ko gawin lahat ng ayaw nya. lahat lahat. lahat lahat ng pinagbabawal nya gusto kong gawin lahat. at mukhang un na nga gngwa ko. sa totoo lang ayaw ko naman syang kalimutan pero un ang gusto nya. gusto ko sya maging msaya and if that’s  the way to make her happy, i can’t do anything but to give it to her. sabi nga nila kung ano ang makakapagpasaya sa mahal mo e di ibigay mo, kahit di ako masaya kung eto ang pinili nyang way para sumaya sya i’ll give it to her–her FREEDOM. T_T masakit pa din. at kahit kelan ata hindi na mawawala ang sakit. it’s been one week since nakita ko sya at ayoko mang amininn sa sarili ko pero miss na miss ko na ang pinakamamahal ko, un dahilan bt hindi pa din ako nakakakain at nakakatulog ng maayos, ung dahilan kung bakit kailangan ko umalis araw araw. alam ko naman na hindi kami pareho ng nararamdaman. sakin lang pala nagexist ung word na forever.  haha. kala ko sya na.

masakit lang kasi sya kaya nya kong iwan pero sya hindi ko kaya. at hindi ko din sya kyang mawala. hanggang ngayon. kelan ko kaya malalagpasan to. ayoko ng umasa dahil ayoko ng magulo ang buhay nya. atleast yung kahuli hulihan nyang hiningi naibigay ko. alam ko din na masaya na sya bago niang mundo.